UČESNICI FESTIVALA

Gosti festivala

Bojan M Đukić

Bojan M. Đukić (u daljem tekstu Čiča) jedinstvena je pojava na domaćoj strip-sceni, pa i šire. I kada to kažem, mrtav sam ozbiljan. Jednostavno, ne postoji čovek u kome su se ukrstila tolika znanja, talenti i interesovanja i stvorili od njega jednu nadasve unikatnu ličnost. The Čiča je crtač, učitelj, pedagog, bass player, gitarista koji skida Satrijanija, pevač zlatnog glasa, gurman instančanog ukusa, humanista, animator, publicista, idealista i o koncu - veliki čovek. I u bukvalnom i u prenesenom značenju.

Ipak, i pored svih pobrojanih epiteta, onaj koji je predmet ovog teksta tiče se The Čičinog crtačkog i ilustratorskog opusa koji je za sve ove godine, uprkos činjenici da je Bojan bio prisutan sa svojim radovima kako na domaćoj, tako i na internacionalnoj sceni, ponekad znao da ostane u zapećku njegovog izuzetnog značajnog teoretičarskog i pedagoškog rada.A to nije fer. Jer mnogi, naročito oni mlađi, koji znaju The Čiču kao čoveka koji je pisao fenomenalne tekstove o stripu i stripašima, i oni koji su posećivali njegova predavanja i upijali lekcije iz istorije stripa i crtačkog zanata i tehnike, jednostavno moraju da se suoče sa The Čičinim nemalim i veoma ekstravagantnim crtačkim opusom. A taj opus, nastajao malo preko grane, a malo i sa ove strane, nakon Čičinog povratka u rodni grad i rodnu grudu, takođe je jedinstven i neuporediv.

Prosto, malo je takvih crtača koji su izgradili jedan toliko prepoznatljiv stil istovremeno radeći na žanrovski potpuno različitim stvarima, od klasičnog novinskog stripa, preko nečega što bi se moglo nazvati "erotska fantastika sa tezom" do ilustracija i stripova za decu.Poseban značaj The Čičinom crtačkom stilu, po meni, dala je osobena fascinacija ženskom anatomijom koja je znala da dosegne neslućene visine i... ovaj... obline. Za šta Čiča zaslužuje posebno priznanje od strane svakog iole upućenog u strip i predivni svet ženskadije u vidu nacionalne penzije ili članstva u SANU, što uopšte ne bi bilo loše, jer bi na taj način, kako je to i red, otvorio vrata ove institucije strip-umetnicima.A ima li pogodnije osobe za tako nešto od nekog ko sa punim pravom već dugi niz godina nosi epitet žive legende domaćeg stripa? U to ime, uz tradicionalni povik "Pivopije kliču - mi volimo Čiču!", dižem čašu napitka od ječma, hmelja i vode i nazdravljam Čičinom crtačkom umeću, stripovskom znanju a posebice ukusu za ženskadiju. Živ bio, Čiča! - Dejan Stojiljković

Od 1956. kada se rodio do 1991. živeo, školovao se i radio u rodnom Beogradu. Opredelio se za crtanje kao životni poziv a pripovedanje rečju i slikom kao vokaciju, kroz ilustrovanje, animaciju i strip. Postao je član Slikarsko-Grafičke sekcije ULUPUDSa 1989. kada mu je sin jedinac napunio godinu dana.U Veliku Britaniju je emigrirao 1991. i ostao u Londonu do 2008. kada se vratio za stalno u Beograd, stekavši aprila 2009. Status samostalnog umetnika. U Ujedinjenom Kraljevstvu se bavio animacijom u studiju Universal Pictures Ltd. – Amblimation kod Stivena Spilberga, ali je sarađivao i sa Warner Bros. Studijem kao i sa ogrankom Walt Disney studija. Bio je i pedagog predajući crtanje po modelu i bez njega, perspektivu, humoristički crtež primenjen na animaciju i tzv. „superherojsku ilustraciju“ baziranu na stilizovanom naturalizmu u London Cartoon Centre-u i stilizaciju primenjenu na animirani crtež u WB studiju zaposlenim crtačima, ustanovivši se kao jedan od besprekornih majstora crtanja i ilustrovanja. Iza njega je ostalo nekoliko stotina strana stripa, dvadesetak slikovnica i bezbroj postera kao i karikatura i vinjeta objavljivanih kako u prominentnim publikacijama, tako i u obskurnim biltenima.

Srbija mu je pružila šansu da se vrati pedagoškom radu, saradnji sa listom PRESS koja je prekinuta zbog odbijanja PRESS-a da mu isplati pošteno zarađene honorare za nedeljnu strip-rubriku SMEŠNA STRANA SRPSKE STVARNOSTI i učestvovanjem u akcijama poput NOĆ MUZEJA 2009-te i ove godine te učestvovanjem u organizaciji tradicionalnog Međunarodnog salona stripa u SKCu koji se bliži decenijskom postojanju, gde ima ulogu menadžera za inostrani deo programa, prevodioca, domaćina stranim gostima, voditelja programa na Salonu – i zabavljača sa svojom rok-grupom FATALNA CELULITNA OPSESIJA.

U otadžbini je za svoj rad dvaput oficijelno nagrađen – 2009. u Leskovcu na Balkanskoj smotri stripa plaketom za životno delo i sveukupni doprinos mediju stripa i 1988. u Beogradu drugom nagradom na konkursu za strip, u kategoriji tzv. „kaiša“ (dnevne trake sa 2-3 sekvencijalne slike-kadra).Ne zapušta saradnju sa inostranstvom, crtajući ilustracije i stripove erotskog profila i pišući za nekoliko sajtova prikaze, kritike, osvrte i „blogove“ – kako na srpskom, tako i na engleskom jeziku.

Živi sam, bavi se pisanjem, crtanjem, pedagoškim radom u Radionici za crtanje stripova u Dečjem kulturnom centru MAJDAN na Senjaku i muzikom. Želi da se sve više povlači iz tzv. „masovnih medija“ i posveti se usavršavanju u najklasičnije zamislivom slikarstvu i orijentaciji ka spisateljstvu.Mašta da sa odabranim kolegama iz ULUPUDSa pokrene stalnu akciju crtanja po modelu i studiranja večitog izazova ljudske figure u prostoru prenesene linijom u dvodimenzionalni prostor, što bi bila svojevrsna radionica ZATVORENOG TIPA samo za iskreno zainteresovane i posvećene kolege. Izuzetno voli socijalni život ali najviše kada je sam sa sobom i svojim radom.

 

PRIJATELJI FESTIVALA

Čarobna knjiga
Makondo
System Comics
Forma B
Komiko
SKCNS
Dibidus
Besna Kobila

NKC

branko